โยชิกิจิวเวอรี่
posted on 22 Nov 2009 12:22 by saori-gig
ดองงานมาเป็นชาติ -_-; ว่าจะเอามาลง แต่ขี้เกียจไม่ได้เอามาลงซักที แอบหนีไปเล่นfacebook , twitter ,pantip อยู่ช่วงนึง ประกอบกับทำงานหาเงินเรียนต่อ ติดต่อที่เรียน เสิร์ชหาข้อมูล จองโรงแรมที่พักที่จะไปเที่ยวเมืองไทยตอนปีใหม่นี้ หางานพิเศษเพิ่มเติม
ตอนนี้รับบทหนักต้องอ่านหนังสือสอบเข้าเรียนต่ออีกแล้ว (ปล ยังไม่ได้อ่านซักกะตัว) สอบภาษาญี่ปุ่นระดับ 1+ระดับ2 สอบTOEIC โอ้ แม่เจ้า เมื่อภาษาญี่ปุ่นกับอังกฤษมารวมกัน จะเป็นยังไง
ข้อสอบไม่กดดันมาก อาจารย์ทำท่าว่ารับเราอยู่แล้ว แต่แกอยากให้สอบภาษาอังกฤษเพิ่มซักหน่อย เพื่อเลือกคอร์สเรียนรวมกับคนญี่ปุ่นได้ ไม่ต้องไปเรียนกับนักเรียนต่างชาติ สอบไม่ผ่านก็ลงมาเรียนกับนักเรียนต่างชาติเท่านั้นเอง
ลงรูปก่อนเลยดีกว่า
ไปถึงก็ลงสถานี ชินจูกุ (เพิ่งเคยมาครั้งแรกนะเนี่ย -_-; ) ตื่นตาตื่นใจดีค่ะ ไม่เคยมา น้องสาวบอกว่า แถวนี้คนหล่อเยอะ เพราะบาร์โฮสเยอะ แต่พอดีไม่ได้เดินไปย่านนั้น เลยไม่เห็นคนหล่อ
เดินไป ก็ไม่ซับซ้อน เพราะห้างที่จัดแสดง เชื่อมต่อกับสถานีรถไฟฟ้า แต่เราไม่รู้ หลงเดินข้างล่างตั้งนาน 555
มาถึงแล้ว ห้างไฮโซกันทีเดียว
เปียโนนี้ แกล้งเอามือไปแตะมาแล้ว นีสนึงเท่านั้นจริงๆ กลัวลุงยามว่า
พยายามจะเอาลงทุกภาพ แต่ว่าบางภาพทำไมโหลดลงexteenไม่ได้ก็ไม่รู้ T_T
ภาพสวย อยากไปยืนถ่ายคู่ แต่คนเดินผ่านไปมาเยอะ
เปียโนคริสตัลจิ๋ว น่ารักๆๆๆๆ
แบนเนอร์ผ้านี่ ใหญ่ได้ใจ ดีจริงๆ
พยายามจะถ่ายตัวเองให้ติดเปียโน แต่ยืนบังเปียโนมิดเลย -_-;
กลองคริสตัล น่าร๊ากกกกกก
มือสั่น ถ่ายออกมาไม่ชัด ต้องขออภัยด้วย ^^;
ผู้หญิงคนซ้าย น่ากลัวมากๆๆๆ ยืนหน้าจะติดจอเลย ไม่กระดิกตัวแม้แต่นิดเดียว อยู่อย่างงั้นตั้งแต่ต้นจนจบ
กางเกงม่วง มือถือม่วง แต่งหน้าสีม่วง มือถือเป็นรูปคุณโยชิกิติดเต็มประมาณ30-50รูปได้(ทำเอง)
พอดูเสร็จ เจ้าหน้าที่วิ่งรี่เข้าไปเลยค่ะ เสนอขายจิวเวอรี่ เพราะดูท่าคนนี้ ซื้อแน่นอน 555
ขึ้นไปชั้นบนที่เปิดให้จองจิวเวอรี่
เจอป้าย บอกทาง แต่เดินไปก็หาไม่เจอ เพราะมันเป็นเคาเตอร์ธรรมดา ไม่มีสัญลักษณ์อะไร
ลงบันไดเลื่อนมองลงมาชั้นล่าง
สีฟ้าสวยดีจัง
ถ่ายจากบันไดเลื่อน
ก่อนกลับบ้าน ถ่ายทางเข้าห้างไว้เป็นที่ระลึก
ความจริงพื้นที่ไม่ใหญ่มาก เดินดูแป๊ปเดียวประมาณ 15นาทีก็เสร็จ
แต่เราและแฟนคนอื่นๆเล่นถ่ายรูปกันทุกมุมเลย เจ้าหน้าที่ก็ใจดีนะ ปล่อยให้ถ่ายรูปได้ตามสบาย จะจับจะแตะเปียโนยังไงก็ได้
คนที่มาถ่ายก็มีตั้งแต่รุ่นป้า -_- (จริงๆนะ แบบอายุ 50-60) มากันเป็นกลุ่ม เด็กไต้หวัน เกาหลี มากันเป็นคู่ ฝรั่งก็มี ส่วนเราไปเดี่ยวๆ เดินถ่ายรูปอยู่นานมากประมาณเกือบชั่วโมง เดินขึ้นๆลงๆอยู่อย่างนั้น -_-
แต่ก็สนุกดี ส่วนราคาจิวเวอรี่ ไม่ต้องพูดถึง 5555555
